Οι πολύποδες παχέος εντέρου είναι μικρά ογκίδια τα οποία αναπτύσσονται στο βλεννογόνο, δηλαδή το εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου. Στατιστικά, περίπου 10%-20% του πληθυσμού αναπτύσσει πολύποδες τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι καλοήθεις, ωστόσο πάντα υπάρχει κίνδυνος να μετεξελιχθούν σε καρκίνο ή καρκίνωμα του παχέος εντέρου.
Δυστυχώς οι πολύποδες δεν έχουν ξεκάθαρη συμπτωματολογία. Συνήθως αποτελούν τυχαίο εύρημα μετά από αξονική τομογραφία ή κολονοσκόπηση. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία ή μεταβολή στις εντερικές κενώσεις, χωρίς όμως να είναι πάντα σίγουρο αυτό.
Ιδανική εξέταση αποτελεί η κολονοσκόπηση, κατά την οποία μία κάμερα εισέρχεται στο έντερο και απεικονίζει το εσωτερικό του. Επιπλέον, η αξονική τομογραφία με χρήση σκιαστικού μπορεί να δείξει εάν υπάρχουν πολύποδες ή όχι. Ωστόσο, ακόμα και εάν τα ευρήματα είναι αρνητικά, δεν αποκλείεται να υπάρχουν μικροσκοπικοί πολύποδες στο παχύ έντερο.
Τα ακριβή αίτια δεν είναι ακόμη γνωστά. Οι έρευνες ενοχοποιούν κυρίως τον τρόπο ζωής ενός ατόμου (κάπνισμα, αλκοόλ, υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος, κορεσμένα λιπαρά, παχυσαρκία, καθιστική ζωή). Το 80% των περιπτώσεων αφορούν ιδιοπαθή νόσο, ενώ το υπόλοιπο οφείλεται σε οικογενειακό ιστορικό. Πιο συγκεκριμένα, εάν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς σας έχει αναπτύξει καρκίνωμα ή καρκίνο παχέος εντέρου, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να είστε φορέας και, για τον λόγο αυτό, πρέπει να υποβάλλεστε σε τακτικό προληπτικό έλεγχο.
Η σωστότερη αντιμετώπιση είναι η χειρουργική, καθώς αποτελεί τον μοναδικό τρόπο να αφαιρεθούν πλήρως οι πολύποδες. Είναι σημαντικό η αφαίρεση να γίνει από εξειδικευμένο χειρουργό, ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα να μείνουν υπολείμματα τα οποία μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο. Μετά την επέμβαση, τα τμήματα που έχουν αφαιρεθεί αποστέλλονται για βιοψία. Ανάλογα με τα ευρήματα, ο θεράπων ιατρός θα προτείνει περαιτέρω θεραπεία.
Δυστυχώς η απάντηση είναι ναι. Πέρα από τα υπολειπόμενα τμήματα που μπορεί να παραμείνουν και να ξαναμεγαλώσουν, οι πολύποδες μπορεί να εμφανιστούν σε άλλα τμήματα του παχέος εντέρου. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητος ο προληπτικός έλεγχος, ειδικά σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ιστορικό.
Η ομάδα του Ορθοπρωκτικού Κέντρου Proctology Center στην Θεσσαλονίκη και ο Χειρουργός - Πρωκτολόγος Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος μπορεί να σας κατευθύνει με τον πλέον εξειδικευμένο τρόπο στη σωστότερη διάγνωση και αντιμετώπιση πολύποδων ή καρκινωμάτων του παχέος εντέρου.
Οι αιμορροΐδες είναι ένα πλέγμα φλεβών και αρτηριών στον πρωκτό, υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους, κάποιες φορές όμως μπορεί να διογκωθούν, οδηγώντας στην αιμορροϊδοπάθεια, με ό,τι αυτή συνεπάγεται. Ο λόγος για τις αιμορροΐδες, γύρω από τις οποίες έχει αναπτυχθεί μια σειρά μύθων, που αποπροσανατολίζουν τον ασθενή και οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα.
Οι συνηθέστερες αιτίες για την πάθηση των αιμορροΐδων είναι, μεταξύ άλλων, η αυξημένη πίεση στον ορθοπρωκτικό σωλήνα, η φτωχή σε φυτικές ίνες διατροφή, η δυσκοιλιότητα, η χρόνια διάρροια, η καθιστική ζωή και η συχνή ανύψωση βαρών.
Ποιοι είναι όμως οι πιο διαδεδομένοι μύθοι γύρω από τις αιμορροΐδες;
1ος Μύθος: Η αιμορροϊδοπάθεια σχετίζεται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Αλήθεια: Αν και οι αιμορροΐδες μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα, κανένα από αυτά δεν είναι καρκίνος. Η αιμορροϊδοπάθεια είναι διογκωμένες φλέβες, ενώ ο καρκίνος προκαλείται από μετάλλαξη των κυττάρων. Σε κάθε περίπτωση ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει αψήφιστα την αιμορροϊδοπάθεια, αφού κάποια από τα συμπτώματά της είναι κοινά με αυτά του καρκίνου του παχέος εντέρου.
2ος Μύθος: Το πρωκτικό σεξ μπορεί να προκαλέσει αιμορροϊδοπάθεια.
Αλήθεια: Το πρόβλημα των αιμορροΐδων μπορεί να επιδεινωθεί από την πρωκτική σεξουαλική επαφή, δεν προκαλεί όμως την αιμορροϊδοπάθεια.
3ος Μύθος: Η αιμορροϊδοπάθεια δεν θεραπεύεται.
Αλήθεια: Το πρόβλημα των αιμορροΐδων δεν είναι μόνιμο και συχνά η αιτία τους είναι πρόσκαιρη, όπως για παράδειγμα η εγκυμοσύνη. Πλέον με τις σύγχρονες τεχνικές η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά και οριστικά είτε εντός είτε εκτός χειρουργείου.
4ος Μύθος: Οι πικάντικες τροφές προκαλούν αιμορροϊδοπάθεια.
Αλήθεια: Οι πικάντικες τροφές μπορεί να ενοχοποιηθούν για ερεθισμό ή κνησμό στην περιοχή του ορθού ή και για δυσκοιλιότητα –που είναι η βασική αιτία για την αιμορροϊδοπάθεια- όχι όμως για άμεση πρόκληση προβλήματος στις αιμορροΐδες, αφού δεν μπορούν να επηρεάσουν τις φλέβες στην περιοχή του ορθού.
5ος Μύθος: Μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες αποκλείει την εμφάνιση της αιμορροϊδοπάθειας
Αλήθεια: Μπορεί η κατανάλωση φυτικών ινών να αποτελεί σημαντικό παράγοντα πρόληψης του προβλήματος των αιμορροΐδων, όμως δεν σημαίνει ότι προσφέρει πλήρη προστασία. Άλλωστε η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να προκληθεί από μια σειρά διαφορετικών παραγόντων.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Μάθετε πως η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της νόσου.
Η αιμορραγία κατά την αφόδευση μπορεί να μοιάζει τρομακτική για τους περισσότερους, συνήθως όμως δεν αποτελεί σύμπτωμα μιας σοβαρής πάθησης. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν παρουσιάζει επαναληψιμότητα ή μεγάλη ένταση, πρέπει να οδηγήσει κατευθείαν στο ιατρείο.
Συνήθως η αιμορραγία κατά την αφόδευση οφείλεται στην αιμορροϊδοπάθεια και τις πρωκτικές ραγάδες, αφορά δηλαδή το κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου ή το ορθό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η εμφάνιση αίματος δεν μπορεί να προέρχεται από κάποιο υψηλότερο σημείο της γαστρεντερικής οδού και να κρύβει από πίσω της κάτι σοβαρότερο. Το αίμα μπορεί να εμφανιστεί με τη μορφή κηλίδας στην επιφάνεια των κοπράνων, στο χαρτί της τουαλέτας ή και στο νερό της τουαλέτας.
Οι πιο συχνές αιτίες για την αιμορραγία κατά την αφόδευση είναι οι ακόλουθες:
1. Αιμορροΐδες: Η αιμορραγία κατά τη διάρκεια της αφόδευσης είναι κοινό σύμπτωμα στην περίπτωση των αιμορροΐδων. Στα μεγαλύτερα άτομα είναι καλό να ελέγχεται διεξοδικά.
2. Πρωκτική ραγάδα: Το σχίσιμο στον πρωκτικό δακτύλιο μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία, συνοδευόμενη από αίσθημα καύσου ή πόνου κατά την αφόδευση.
3. Αγγειοδυσπλασίες: Προκαλούν αιμορραγία συνήθως σε άτομα μεγάλης ηλικίας. Πρόκειται για δυσπλασίες των αγγείων του εντερικού τοιχώματος.
4. Κολίτιδες: Μαζί με την αιμορραγία μπορεί σε μια κολίτιδα να υπάρχει αποβολή βλέννας και πύου κατά τη διάρκεια της αφόδευσης.
5.Βαριάς μορφής γαστρεντερίτιδα: Αν μαζί με το αίμα έχετε πόνο στην κοιλιά και έντονη διάρροια, τότε μιλάμε για βαριά γαστρεντερίτιδα.
6.Εκκολπώματα: Η αιμορραγία σε συνδυασμό με πυρετό και πόνο στο κάτω τμήμα της κοιλιάς μπορεί να είναι σύμπτωμα εκκολπωμάτων, μικρών προσεκβολών του τοιχώματος του παχέος εντέρου.
Υπάρχουν όμως και οι πιο σοβαρές και ύποπτες περιπτώσεις για την αιμορραγία κατά την αφόδευση. Αυτές αφορούν τους πολύποδες-αδενώματα, που αποτελούν προκαρκινικές καταστάσεις και αιμορραγούν αργά, αλλά και τον καρκίνο του παχέος εντέρου, του οποίου η αιμορραγία μπορεί να μην γίνει αντιληπτή.
Η αιμορραγία από μόνη της, ειδικά αν είναι μικρή ή αραιή, μπορεί να μην οδηγήσει τον ασθενή στον άρρωστο. Εφόσον όμως συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, απώλεια βάρους, ανορεξία, αδυναμία, καλό είναι να ζητήσετε την συμβουλή γιατρού, που με τις κατάλληλες εξετάσεις θα αποφανθεί για την αιτία της.
Σε κάθε περίπτωση με συνοδευτικά συμπτώματα ή χωρίς ο διεξοδικός έλεγχος για τον εντοπισμό της αιτίας της αιμορραγίας πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα του ασθενή, ώστε να μπορέσει να την αντιμετωπίσει.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Είναι μια συχνή πάθηση, που, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να γίνει εξαιρετικά επώδυνη, αλλά και να οδηγήσει σε προβλήματα που θεραπεύονται δυσκολότερα από την αρχική αιτία. Ο λόγος για την πρωκτική ραγάδα, ή αλλιώς ραγάδα πρωκτού, μια συνήθη πάθηση του ορθοπρωκτικού σωλήνα, που είναι ουσιαστικά ένα σχίσιμο στο δέρμα του πρωκτού.
Οι βασικές αιτίες για την εμφάνιση της πρωκτικής ραγάδας είναι η δυσκοιλιότητα, ο υποθυρεοειδισμός και η παχυσαρκία, ενώ κάποιες φορές συνδέεται και με φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα.
Το βασικό σύμπτωμα που προκαλεί η πρωκτική ραγάδα είναι ο οξύς πόνος κατά την αφόδευση, ο οποίος συχνά συνοδεύεται από αιμορραγία. Μάλιστα, με δεδομένο ότι η αφόδευση γίνεται πολύ επώδυνη, ο ασθενής την αναβάλλει, με συνέπεια τα κόπρανα να γίνονται πιο σκληρά και μεγάλα, προκαλώντας ακόμα περισσότερο πόνο, όταν τελικά γίνει η κένωση.
Πέραν όμως του πόνου, η συσσώρευση κοπράνων στο παχύ έντερο μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία τοξικών ουσιών, με συνέπειες την αδυναμία, τη ζάλη, τη ναυτία, ακόμα και τις αλλεργίες. Ένα δε από τα πλέον σοβαρά προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η πρωκτική ραγάδα, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, είναι η δημιουργία πρωκτικού αποστήματος και σε επόμενη φάση πρωκτικού συριγγίου, που φέρνει ερεθισμό στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό, αιμορραγία, έκκριση πύου, έντονο κνησμό, αλλά και οίδημα. Σε συνδυασμό δε με την ελλιπή υγιεινή στην περιοχή μπορεί να προκληθούν λοιμώξεις, όπως είναι οι πρωκτίτιδες.
Η αναζήτηση ιατρικής συμβουλής στην περίπτωση της επίμονης ραγάδας του πρωκτού είναι καταλυτικής σημασίας, αφού η πάθηση αυτή, αν δεν θεραπευθεί άμεσα και αποτελεσματικά, μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στη δημιουργία έλκους, το οποίο βάζει τον ασθενή σε νέες περιπέτειες με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας στην αντιμετώπισή τους.
Η πρωκτική ραγάδα, εφόσον δεν έχει εξελιχθεί πολύ, μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, είτε μέσω της υιοθέτησης μιας διαφορετικής διατροφής βασισμένης σε φυτικές ίνες, είτε μέσω φαρμακευτικής αγωγής. Σε πολύ λίγες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική προσέγγιση.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Το πρωκτικό άλγος ή πρωκτικός πόνος είναι ιδιαίτερα σύνηθες, συχνά όμως συνοδεύεται από το αίσθημα της ντροπής, γεγονός που το κάνει θέμα «ταμπού». Στο πλαίσιο αυτό πολλές φορές δεν υπάρχει αρκετή ενημέρωση γύρω από τον πρωκτικό πόνο, με συνέπεια να αποδίδεται σε μία ή δύο αιτίες από τον πάσχοντα, παρόλο που οι λόγοι μπορεί να είναι πολύ περισσότεροι.
Έτσι, αν και η αιμορροϊδοπάθεια είναι από τις πλέον γνωστές και συνήθεις αιτίες, δεν είναι η μόνη, όπως πολύς κόσμος νομίζει. Υπάρχουν αρκετές παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν το πρωκτικό άλγος, οι οποίες είναι συνήθως καλοήθεις και θεραπεύονται, εφόσον αντιμετωπιστούν έγκαιρα και με τον σωστό τρόπο.
Αν ο πρωκτικός πόνος δεν υποχωρήσει σε διάστημα 48 ωρών καλό είναι να επισκεφθείτε τον γιατρό σας, ενώ αν η πρωκταλγία συνοδεύεται από πυρετό, η συνάντηση μαζί του κρίνεται επιτακτική.
Οι 5 συνηθέστερες αιτίες για τον πρωκτικό πόνο έχουν ως εξής:
1.Αιμορροϊδοπάθεια: Είναι ο πιο συχνός λόγος για τον πόνο του πρωκτού. Οι αιμορροΐδες είναι συνέπεια δυσκοιλιότητας, διάρροιας ή και κάποιας εγκυμοσύνης.
2.Πρωκτική ραγάδα: Είναι ένα σχίσιμο στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα, που προκαλείται από χρόνια δυσκοιλιότητα ή διάρροια και ένα από τα συμπτώματά της είναι ο πρωκτικός πόνος κατά την αφόδευση. Μπορεί να συνυπάρχει μυϊκός σπασμός, οπότε ο πόνος σε αυτή την περίπτωση ενδέχεται να είναι παρατεταμένος.
3.Απόστημα του πρωκτού ή συρίγγιο: Αιτία πρωκτικού πόνου μπορεί να είναι ένα απόστημα, που προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη. Εφόσον ένα απόστημα δεν θεραπευτεί, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία πρωκτικού συριγγίου –ενός τούνελ μεταξύ του άκρου του πρωκτικού σωλήνα και του δέρματος γύρω από τον πρωκτό- που επίσης προκαλεί άλγος.
4.Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα του ορθού. Γονόρροια (βλενόροια), έρπης ή χλαμύδια μπορούν να είναι αιτίες του πρωκτικού πόνου.
5.Δερματικές παθήσεις και μυκητιάσεις: Η δερματίτιδα ή η ψωρίαση μπορεί να συνοδεύονται από πόνο, κνησμό ή αίσθημα καύσου, ενώ και οι μυκητιασικές λοιμώξεις μπορεί να προκαλούν πόνο. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις ο πόνος κάνει την εμφάνισή του κατά το σκούπισμα της περιοχής γύρω από τον πρωκτό.
Τέλος, ο έντονος πρωκτικός πόνος μπορεί σε σπάνιες περιπτώσεις να είναι σύμπτωμα του καρκίνου του πρωκτού, ο οποίος συνήθως αφορά τους άντρες άνω των 60 ετών και μπορεί να προκληθεί από τον ιό HPV και το πρωκτικό σεξ χωρίς προφυλάξεις.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Τα πρωκτικά κονδυλώματα επηρεάζουν την περιοχή γύρω και μέσα στον πρωκτό. Έχουν δε τη μορφή ογκιδίων που μπορούν να εμφανιστούν σε μέγεθος κεφαλής καρφίτσας, αλλά και να φτάσουν έως και τα 12 εκατοστά.
Το κύριο σύμπτωμα που δηλώνει την εμφάνισή τους είναι η ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων μαλακών ογκιδίων στο χρώμα του δέρματος ή ανοιχτού καφέ χρώματος κοντά ή μέσα στον πρωκτό, τα οποία προκαλούν κνησμό, αίσθηση καύσου, αιμορραγία και έκκριση βλέννης. Συνήθως όμως τα κονδυλώματα δεν πονάνε ούτε προκαλούν δυσφορία, με συνέπεια να μένουν χωρίς διάγνωση για αρκετό καιρό.
Η κύρια αιτία των πρωκτικών κονδυλωμάτων είναι ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων, γνωστός ως HPV. Με δεδομένο ότι ο εν λόγω ιός μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή, τα πρωκτικά κονδυλώματα θεωρούνται σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος.
Ειδικότερα, τα κονδυλώματα στον πρωκτό εμφανίζονται συνήθως μετά από πρωκτικό σεξ με σύντροφο που έχει μολυνθεί, αυτό όμως δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εμφάνισή τους. Είναι δε ιδιαίτερα μεταδοτικά και δεν απαιτείται πρωκτική διείσδυση για να μολυνθεί ο πρωκτός.
Έτσι, η μετάδοση μπορεί να γίνει με οποιαδήποτε άμεση επαφή με την πρωκτική περιοχή, όπως για παράδειγμα με τα δάκτυλα ή με υγρά από σύντροφο που είναι φορέας του ιού.
Μια από τις άμεσες ενέργειες του ασθενούς θα πρέπει να είναι η ενημέρωση του ερωτικού συντρόφου, ώστε να ελεγχθεί με τη σειρά του και αυτός.
Στην περίπτωση που διαπιστωθεί κάποιο ογκίδιο στο δέρμα πέριξ του πρωκτού, κρίνεται αναγκαία η επίσκεψη σε δερματολόγο-αφροδισιολόγο. Αν όμως το ογκίδιο που έχει ψηλαφηθεί βρίσκεται εντός του πρωκτού, η λύση είναι ο γαστρεντερολόγος, ο οποίος θα συστήσει ορθοσκόπηση.
Εφόσον τα κονδυλώματα είναι μικρά, λίγα σε αριθμό και εμφανίζονται μόνο στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό, μπορούν να αντιμετωπισθούν με τοπική αγωγή ή διαθερμοπληξία, η οποία τα καταστρέφει θερμικά με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας.
Αν όμως είναι μεγαλύτερα και βρίσκονται μέσα στον πρωκτό, συνιστάται χειρουργική επέμβαση. Να σημειωθεί πως αν τα κονδυλώματα εντός του πρωκτού δεν αφαιρεθούν, πολλαπλασιάζονται, ενώ υπάρχει κίνδυνος για δυσπλασία και καρκίνο στον πρωκτό.
Πάντως ακόμα κι αν αφαιρεθούν επιτυχώς, τα κονδυλώματα μπορεί να επανεμφανιστούν, οπότε ο ασθενής θα πρέπει να επανελέγχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Πόνος στη μέση; Κοκκυγοδυνία ή κύστη κόκκυγος; «Γκρίζα» είναι τα όρια ανάμεσα στις δύο παθήσεις, που χαρακτηρίζονται ως πόνος στο τελευταίο τμήμα της σπονδυλικής στήλης, στον κόκκυγα. Με δεδομένο δε ότι η διάκρισή τους είναι δύσκολη, απαιτείται σωστή διάγνωση για την αποφυγή περιττών χειρουργικών επεμβάσεων. Είναι ενδεικτικό το ότι υπάρχουν περιπτώσεις που ασθενείς έχουν χειρουργηθεί για κύστη κόκκυγος, ενώ έπασχαν από κοκκυγοδυνία.
Κύστη κόκκυγος και κοκκυγοδυνία είναι δύο διαφορετικές παθήσεις, έχουν διαφορετικά συμπτώματα και απαιτούν διαφορετικές μεθόδους θεραπείας.
Η κύστη κόκκυγος προκαλείται συνήθως από τη διείσδυση τριχών στο δέρμα, ενδέχεται όμως και να οφείλεται σε κάποια κύστη που σχηματίστηκε κατά την εμβρυϊκή ζωή. Είναι ιδιαίτερα συχνή πάθηση και εκδηλώνεται με πόνο στην περιοχή του κόκκυγα, ο οποίος συνοδεύεται αρκετές φορές από εκροή υγρού ή πύου, από την εμφάνιση μικρών τρυπών στο δέρμα, αλλά και κάποιου εξογκώματος ή οιδήματος, ενώ έχει εξάρσεις και υφέσεις.
Συνήθως η κύστη κόκκυγος είναι ανδρική υπόθεση, τόσο λόγω της αυξημένης τριχοφυΐας στο συγκεκριμένο σημείο όσο και γενετικών λόγων. Επίσης είναι συχνή η εμφάνισή της σε παχύσαρκα άτομα, όπως και σε άτομα που λόγω της φύσης του επαγγέλματός τους (βλ.οδηγοί ταξί) κάθονται πολλές ώρες την ημέρα. Στην περίπτωση που η κύστη κόκκυγος μολυνθεί, δημιουργείται απόστημα, που είναι τις περισσότερες φορές επώδυνο και μπορεί να προκαλέσει πυρετό.
Η εν λόγω πάθηση αντιμετωπίζεται χειρουργικά. Μάλιστα, πλέον θεραπεύεται ενδοσκοπικά με λέιζερ, γλιτώνοντας τον ασθενή από επίπονα χειρουργεία και μεγάλο διάστημα αποθεραπείας.
Η κοκκυγοδυνία είναι μια σπάνια πάθηση και εμφανίζεται ως πόνος στην περιοχή του κόκκυγα. Συνήθως προκαλείται από κάποιον τραυματισμό ή από την ενασχόληση με σπορ που απαιτούν συνεχές κάθισμα σε σκληρές επιφάνειες (ιππασία, ποδήλατο). Άλλο αίτιο μπορεί να είναι ο τοκετός, ενώ αρκετές περιπτώσεις κοκκυγοδυνίας είναι ιδιοπαθείς.
Στην περίπτωση της κοκκυγοδυνίας ο πόνος είναι σχεδόν μόνιμος, δεν διακόπτεται και γίνεται ακόμα πιο έντονος στο κάθισμα. Θυμίζει δε την αίσθηση που έχει κάποιος όταν μια βελόνα τον καρφώνει στην περιοχή του κόκκυγα. Το δέρμα πάντως δεν εμφανίζει κάποια σημάδια που μπορεί να παραπέμπουν στη νόσο.
Η κοκκυγοδυνία δεν χρειάζεται χειρουργική επέμβαση και μπορεί να θεραπευτεί με παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά, ενώ συνίσταται και η χρήση μαλακών καθισμάτων και ειδικών μαξιλαριών.
Σε κάθε περίπτωση ο πόνος στην περιοχή του κόκκυγα πρέπει να στέλνει τον ασθενή άμεσα στον γιατρό, ο οποίος και θα διαγνώσει ποια από τις δύο παθήσεις τον ταλαιπωρεί.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Η πρόπτωση του ορθού, είναι μια δυσάρεστη κατάσταση, που αφορά κυρίως τις γυναίκες και δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα. Πρόκειται για μια αφύσικη προεξοχή του βλεννογόνου του ορθού μέσα από τον πρωκτό. Ουσιαστικά το ορθό πέφτει προς τα κάτω και το εσωτερικό μέρος βγαίνει προς τα έξω, με συνέπεια να υπάρχει μια προεξέχουσα μάζα από τον πρωκτό. Κατάσταση που συνοδεύεται συχνά από ακράτεια κοπράνων και βλέννης ή αιμορραγία.
Τι οδηγεί όμως στην πρόπτωση του ορθού; Η μακροχρόνια πίεση κατά την αφόδευση, η πίεση του πυελικού εδάφους κατά τον τοκετό, αλλά και σπανιότερα γενετικοί παράγοντες είναι οι πιο γνωστοί λόγοι. Επίσης, η εν λόγω νόσος σχετίζεται και με τη προχωρημένη ηλικία, καθώς συνδέεται με μια γενικότερη χαλάρωση των συνδέσμων στην περιοχή. Πάντως δεν είναι ξεκάθαρο αν η αδυναμία των μυών της πυελικής περιοχής και του πρωκτικού σωλήνα είναι η αιτία ή η συνέπεια της πρόπτωσης.
Κάποια συμπτώματα της νόσου μοιάζουν με αυτά των αιμορροΐδων, όπως είναι η εμφάνιση μιας μάζας που μπορεί να ψηλαφηθεί γύρω από τον πρωκτό, αλλά και η παρουσία αίματος. Όμως δεν πρόκειται για ίδιες νόσους, αφού η πρόπτωση ορθού ξεκινά από υψηλότερο σημείο του ορθοπρωκτικού σωλήνα, ενώ οι αιμορροΐδες είναι πιο εγγύτερα στον πρωκτικό δακτύλιο.
Η πρόπτωση του ορθού εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας και δη σε γυναίκες άνω των 50 ετών. Δεν αποκλείεται όμως να εμφανισθεί και σε μικρότερες ηλικίες. Είναι ενδεικτικό ότι πρόπτωση ορθού μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και σε βρέφη, αλλά και σε παιδιά.
Οι τύποι πρόπτωσης ορθού είναι δύο: η μερική, που αφορά μόνο το βλεννογόνο του ορθού και η πλήρης, που αφορά και τα τοιχώματα του ορθού.
Η πάθηση –εκτός από τις ελάχιστες περιπτώσεις που διορθώνεται μόνη της- αντιμετωπίζεται χειρουργικά. Γίνεται είτε κοιλιακά με λαπαροσκόπηση είτε περινεϊκά, δηλαδή στο περίνεο γύρω από τον πρωκτό. Με το κατάλληλο χειρουργείο, το οποίο εξαρτάται τόσο από την περίπτωση, το ιστορικό του ασθενούς, αλλά και την ηλικία του, τα αποτελέσματα είναι απόλυτα ικανοποιητικά. Μετεγχειρητικά θα πρέπει να αποφεύγεται η πίεση κατά την αφόδευση και η δυσκοιλιότητα.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
Είναι μια σιωπηλή νόσος, την οποία πολλοί δεν γνωρίζουν, αφού τα ποσοστά της δεν είναι τόσο υψηλά όσο άλλων μορφών καρκίνου. Συνοδεύεται συχνά από ένα αίσθημα ντροπής και αρκετές φορές η συζήτηση γύρω από αυτή θεωρείται, κακώς, ταμπού. Η νόσος; O Καρκίνος του Πρωκτού, που τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια αυξητική τάση στη συχνότητα εμφάνισής του, παρόλο που αντιστοιχεί μόλις στο 1,9% όλων των όγκων του πεπτικού συστήματος.
Τι είναι όμως ο Καρκίνος του Πρωκτού; Ο πρωκτικός σωλήνας είναι το κατώτερο τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα. Περιβάλλεται από μύες που διατηρούν τον πρωκτικό σωλήνα κλειστό, πέρα από τη στιγμή της αφόδευσης, οπότε και χαλαρώνουν. Ο καρκίνος του πρωκτού ξεκινάει από τα κύτταρα του δέρματος του πρωκτικού ανοίγματος ή των πρώτων εκατοστών του πρωκτού.
Είναι μια νόσος που προσβάλλει περισσότερους άνδρες από ό,τι γυναίκες, ενώ το πιο μεγάλο της πρόβλημα είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις εξελίσσεται χωρίς ξεκάθαρα συμπτώματα. Επειδή δε κάποια από τα συμπτώματά της είναι κοινά με άλλων ασθενειών, όπως είναι για παράδειγμα οι αιμορροΐδες ή τα συρίγγια, δεν ανησυχούν όσο θα έπρεπε τον πάσχοντα. Με δεδομένο μάλιστα ότι η έγκαιρη διάγνωσή της επιτρέπει την επιτυχία της θεραπείας και την ίαση, είναι καλό να δείχνουμε μεγάλη προσοχή στην παραμικρή ενόχληση σχετίζεται με τον πρωκτό.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα της νόσου είναι:
Ο Καρκίνος του Πρωκτού συνδέεται συχνά με τον ιό HPV, που προκαλεί κονδυλώματα μέσα και γύρω από τον πρωκτό, όπως επίσης και στον γυναικείο τράχηλο. Άλλοι, συνήθεις παράγοντες κινδύνου για την εμφάνισή του είναι, εκτός από τον ιό HPV, η ηλικία (οι περισσότεροι ασθενείς είναι άνω των 50 ετών), το πρωκτικό σεξ, το κάπνισμα, αλλά και η ανοσοκαταστολή (πχ. περιπτώσεις ατόμων με HIV, μεταμοσχευμένοι κτλ). Αν και ενδεικτικός τρόπος πρόληψης δεν υπάρχει στην περίπτωση του καρκίνου του πρωκτού, καλό είναι να προσπαθούμε να αποφεύγουμε τους παράγοντες κινδύνου.
Όσο για τη διάγνωση, ειδικά τα άτομα υψηλού κινδύνου θα πρέπει να προβαίνουν σε συστηματικό έλεγχο, όπως είναι για παράδειγμα η πρωκτοσκόπηση ή η βιοψία του πρωκτικού δέρματος, μια εξέταση ανάλογη του τεστ Παπ για τις γυναίκες.
Αναφορικά με τη θεραπεία του, τρεις είναι οι ενδεδειγμένοι τρόποι: η ακτινοθεραπεία, η χειρουργική αφαίρεσή του και η χημειοθεραπεία. Να σημειωθεί ότι ο καρκίνος του πρωκτού κάνει δύσκολα μεταστάσεις.
Δρ Αναστάσιος Παπαδόπουλος Χειρουργός - Πρωκτολόγος, Θεσσαλονίκη Proctology Center
