Ο πόνος στον κόκκυγα (κοκκυγοδυνία) δεν σημαίνει πάντα κύστη κόκκυγος. Η κοκκυγοδυνία προκαλεί πόνο στην ίδια περιοχή και αρκετές φορές δημιουργεί σύγχυση στον ασθενή.
Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικές παθήσεις, με διαφορετική αιτία και κλινική εικόνα, γι' αυτό απαιτούν και διαφορετική αντιμετώπιση. Γι' αυτό η σωστή διάγνωση έχει ιδιαίτερη σημασία, ώστε ο ασθενής να ακολουθήσει την κατάλληλη αντιμετώπιση και να αποφύγει μια επέμβαση που δεν χρειάζεται.
Η κύστη κόκκυγος αναπτύσσεται στη μεσογλουτιαία σχισμή, κοντά στον κόκκυγα. Οι τρίχες που εισχωρούν στο δέρμα προκαλούν τοπικό ερεθισμό και φλεγμονή, στοιχεία που συμβάλλουν στη δημιουργία της νόσου. Στα συχνά συμπτώματα περιλαμβάνονται:
Η κύστη κόκκυγος συχνά παρουσιάζει περιόδους ύφεσης και έξαρσης. Όταν αναπτυχθεί οξύ απόστημα, ο πόνος γίνεται πιο έντονος, η περιοχή πρήζεται και σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται πυρετός.
Η νόσος εμφανίζεται πιο συχνά σε νεαρούς άνδρες. Η έντονη τριχοφυΐα, η παχυσαρκία, η παρατεταμένη καθιστική ζωή και η συνεχής τριβή στην περιοχή αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο εμφάνισής της.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη μορφή και την έκταση της νόσου. Όταν υπάρχει οξύ απόστημα, προέχει η παροχέτευσή του. Στη χρόνια κύστη κόκκυγος, ο χειρουργός επιλέγει την κατάλληλη χειρουργική ή ελάχιστα επεμβατική τεχνική, όπως η ενδοσκοπική θεραπεία ή η εφαρμογή Laser, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε περιστατικού.
Συχνή αιτία αποτελεί ένας τραυματισμός, όπως μια πτώση πάνω στον κόκκυγα. Επαναλαμβανόμενη πίεση από παρατεταμένη ακινησία, ποδηλασία ή άλλες δραστηριότητες επιβαρύνει επίσης την περιοχή. Στις γυναίκες, ο τοκετός αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που συνδέεται με την εμφάνιση κοκκυγοδυνίας. Σε αρκετούς ασθενείς δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη αιτία.
Ο πόνος συνήθως εντείνεται με το παρατεταμένο κάθισμα, καθώς και όταν ο ασθενής γέρνει προς τα πίσω ή σηκώνεται από καθιστή θέση. Σε αντίθεση με την κύστη κόκκυγος, το δέρμα συνήθως δεν παρουσιάζει πρήξιμο, συρίγγια ή εκροή πύου.
Η κοκκυγοδυνία εμφανίζεται πιο συχνά στις γυναίκες, ενώ το αυξημένο σωματικό βάρος αποτελεί επίσης αναγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου.
💡 Συμβουλή: Σε μικρότερες οθόνες, κινηθείτε οριζόντια για να δείτε τον πλήρη πίνακα.
Η κλινική εξέταση βοηθά τον γιατρό να ξεχωρίσει τις δύο παθήσεις.
Στην κύστη κόκκυγος, ο γιατρός εξετάζει τη μεσογλουτιαία περιοχή και αναζητά περιπρωκτικές οπές, ερυθρότητα, εκροή πύου ή απόστημα.
Στην κοκκυγοδυνία, ο γιατρός εντοπίζει το ακριβές σημείο του πόνου και ελέγχει την ευαισθησία και την κινητικότητα του κόκκυγα. Αν ο πόνος επιμένει ή υπάρχει ιστορικό τραυματισμού, ο ακτινολογικός έλεγχος βοηθά να αποκλειστεί πιθανό κάταγμα ή εξάρθρημα, καθώς και άλλες παθήσεις. Σε επιλεγμένα περιστατικά χρειάζεται μαγνητική τομογραφία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η θεραπεία ξεκινά συντηρητικά. Ο γιατρός συστήνει ανάλογα με την περίπτωση:
Η συντηρητική θεραπεία έχει καλά αποτελέσματα στη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών. Η χειρουργική αφαίρεση του κόκκυγα εξετάζεται μόνο σε χρόνια και ανθεκτική κοκκυγοδυνία, όταν οι υπόλοιπες θεραπείες δεν έχουν προσφέρει ανακούφιση.
Αν ο πόνος στον κόκκυγα επιμένει, μην θεωρήσετε αυτόματα ότι πρόκειται για κύστη κόκκυγος. Το ίδιο ισχύει όταν δεν υπάρχει εμφανές πρήξιμο ή εκροή από το δέρμα.
Ο Δρ. Αναστάσιος Παπαδόπουλος, Χειρουργός – Πρωκτολόγος στη Θεσσαλονίκη, εξετάζει την περιοχή και πραγματοποιεί τη διαφορική διάγνωση, ώστε να διαπιστώσει αν ο πόνος προέρχεται από κύστη κόκκυγος ή αν χρειάζεται διερεύνηση για κοκκυγοδυνία ή άλλη αιτία.
